Tel: 0356 252 16 16 (dahili: 21 65) | Mail: info@i-bil.com


Echinochloa oryzicola (Vasinger)
ADLANDIRMA
Latince: Echinochloa oryzicola (Vasinger)
Sinonim: E.phyllopogon Stapf (Davıs, 1985), E. crus-galli var. oryzicola (Vasinger) T. Koyama (Koyama, 1987; Ohwı, 1982), E. crus-galli tetraploid var. oryzicola (Barret, 1983), ve E. oryzoides (Ard.) Fritsch (Osada, 1989) ve Panicum oryzicola, Panicum hispidulum Retz. şeklinde sıralanabilir.
Türkçe: Geçci akdarı
İngilizce: Late Watergrass
Orjini: -
TAKSONOMIK GRUPLANDIRMA
Alem:
Plantae
Şube:
Charophyta
Sınıf:
Equisetopsida
Alt Sınıf:
Magnoliidae
Takım:
Poales
Aile:
Poaceae
Cins:
Echinochloa

DOSYALAR
Alıntı için:  HAGHNAMA K., ALTOP E K., MENNAN H., 2015. Echinochloa oryzicola (Vasinger). S: 297-302. TÜRKİYE İSTİLACI BİTKİLER KATALOĞU,  Editör Huseyin ONEN, T.C. GIDA, TAR. VE HAY. BAKANLIĞI. TAGEM, Bit. Sağ. Araş. Daire Başk., Ankara, ISBN: 978-605-9175-05-0
TANIMI VE BİYOLOJİSİ
Poaceae familyasına ait tek yıllık, dar yapraklı, diploid ve bir C4 bitkisi olan E. oryzicola (2 n=4x=36) 120 cm’e kadar boylanabilmektedir.  Tür ekolojik isteklerinin benzer olması nedeniyle Echinochloa cinsine ait diğer türlerle özellikle Echinochloa crus-galli ve E oryzoides ile karıştırılabilmektedir. E. oryzicola tohumları anaerobik olarak çimlenir (Miyahara, 1972, Kataoka ve Kim, 1978; Yamasue ve Ueki, 1979) ve çiçek yapısında kılçıksız (C) ve kılçıklı (F) formları bulunur (Şekil 1). Yapraklar genellikle kızarmış halde ve 10-30 x 0, 5-1, 2 cm boyutlarındadır. Ligule bulunmaz, yaprak ve kılıf arası tüylü olup yaprak kenarları pürüzlüdür.
Bir bitki yaklaşık 6580 tohum oluşturur. Tohum ağırlıkları paniküldeki pozisyonuna ve çiçeklenme tarihine bağlı olup tek tohum ağırlığı 1,0 - 4,4 mg arasında değişir (Şekil 2). Nisan ayında çimlenmeye başlar tohumlarda oluşan fideler Haziran ayının başlarında 2-4 yapraklı biyolojik evreye ulaşır ve gelişimini Ağustos - Eylül sonunda tamamlar. Çeltik hasadından önce olgun tohumlar toprağa dökülür. Tohumlar ıslak toprakta yaklaşık 8 yıl, kuru toprakta 8 yıldan daha uzun süre dormant halde kalabilmektedir. Dormansiyi etkileyen genotipik ve fenotipik varyasyonlar yabancı ot mücadelesini zorlaştırmaktadır. E. oryzicola tohumlarında bulunan dormansi ve çimlenme biyolojisine ilişkin detaylı bilgiler Miyahara (1972) tarafından rapor edilmiştir. E. oryzicola’nın çimlenme derinliği su dolu alanlarda 1-2 cm’den daha azken, kuru toprakta yaklaşık 8 cm’dir. Farklı ışıklanma periyotlarında çiçeklenme yeteneğine sahip olan tohumlar, doğal ekosistemde çok hızlı bir şekilde yayılım gösterebilir. 


EKOLOJİK İSTEKLERİ VE DAĞILIM ALANLARI
Kendine döllenebilen ve ekolojik toleranslarının (çeltiği taklit etmesi, hızlı çimlenmesi, hızlı gelişmesi, çok sayıda tohum oluşturması) geniş olması vb nedenlerle adaptasyon yetenekleri oldukça yüksektir. 

Sucul olan bitki (özellikle doymuş topraklarda bulunur) ekolojik isteklerinin benzer olması nedeniyle Echinochloa cinsine ait diğer türlerle ile karıştırılabilmektedir. Tür Kafkaslar, Orta Asya, Uzak Doğu ve Avrupa’da, başlıca, Hindistan, Burma, Nepal, Çin, Kore, Japonya, Sovyetler Birliği, İran, Sri Lanka, İtalya, Fransa,  Afganistan, California gibi çeltik yetiştiriciliği yapılan ülkelerde yaygın olarak bulunmaktadır. Buna karşın Afrika, Avustralya ve Güney Amerika'da ise türün varlığı kaydedilmemiştir. Ülkemizde Mennan ve Kaya Altop (2012) tarafından E. oryzoides ve  E. crus-galli’nin tür bazında moleküler ayrımı ile ilgili yapılan çalışmalar esnasında bazı populasyonların için elde edilen PCR sonrası görüntülerde bu iki türden farklı bant büyüklükleri elde edilmiş ve yapılan detaylı RFLP çalışmaları sonucunda Türkiye’de daha önce tanımlanmayan bitki ilk kez kayıt altına alınmıştır. 


YAYILMA ŞEKLİ
Bu yabancı otun yayılışları, sulama, sel suları ve hasat sonrası hayvan otlamasıyla olduğu gibi bulaşık tohum ve yanmamış çiftlik gübrelerinin kullanılması, toprak aletleri, harman makineleri ve rüzgârla olabilmektedir.


ZARARI VE KONTROLÜ
Oluşturduğu Zararlar: Dünya genelinde yabancı otlarla mücadelede yoğun bir şekilde herbisit kullanılmasına rağmen tarımsal üretimde yabancı otlardan dolayı %14‘ün üzerinde bir kaybın olduğu bilinmektedir (Stephenson, 2000). Herhangi bir kontrol metodu uygulanmadığı taktirde; ekolojik koşullar ve iklimsel şartlar ile kültür bitkilerine de bağlı olarak bu oranın % 45 ile % 90 seviyelerine yükselebileceği bildirilmiştir (Ampong-Nyarko ve De Datta, 1991; Moody, 1996). Birçok kültür bitkisinde olduğu gibi, çeltik üretiminde de en önemli problemlerden birisi yabancı otlardır. Yabancı otlar rekabet yeteneklerinin üstünlüğü nedeniyle çeltik tarlalarında ışık, besin maddesi ve su gibi faktörler bakımından çeltikle rekabete girerek hızlı bir şekilde gelişir. Bu rekabet sonucunda çeltik veriminde büyük oranda düşüş meydana getirmektedirler (Özer, 1993). Çeltik ekim alanlarında yetişen sucul bir bitki olan E. oryzicola (Echinochloa cinsine dahil bitkiler gibi) dünyanın birçok ülkesinde çeltikte önemli zararlara sebep olan yabancı ot türleri arasında yer almaktadır. 

Kontrolü: Bitkinin sorun oluşturduğu alanlar çeltikle sınırlıdır. Çeltik tarımını yapılan alanlarda yabancı otlara karşı mücadele ise genellikle kimyasal ve mekanik mücadele şeklinde yapılmaktadır. Çeltikte fideleme yapmak yabancı otun populasyon yoğunluğunu azaltmaktadır. Ayrıca, türün mücadelesinde elle yolma ve mekanik uygulamalar da yabancı ot kültür bitkisi rekabetini geçici bir süreyle azaltabilmektedir. Herbisit uygulaması rekabeti en aza indirmek için en etkili yöntemdir. Ancak türün yüksek rejenerasyon yeteneğine bağlı olarak kimyasal mücadele uygulanan alanlarda herbisit rotasyonu zorunludur. Minimum toprak işleme ile tekrarlanan herbisit uygulaması yabancı ot popülasyonunu artırmaktadır.


ÜLKEMİZ İÇİN TAŞIDIĞI MUHTEMEL RİSKLER
Ülkemizde bu türün yeni olmasından dolayı  herhangi bir ruhsatlı herbisit bulunmamaktadır. Diğer yandan dünyada farklı etken maddeler kullanılmaktaddır. Ancak özellikle ALS (acetoacetate synthesis) ve ACCase (Acetyl-CoA carboxylase) inhibitörü herbisitlerle mücadelesi yapılan türe dair dayanıklılık kaydı mevcuttur. Ayrıca Fransa’da ALS inhibitörü herbisitlere (penoxsulam), Güney Kore’de ALS ve ACCase (azimsulfuron, bensulfuron-methyl, bispyribac-sodium, cyhalofop-butyl, fenoxaprop-P-ethyl, halosulfuron-methyl, imazosulfuron, metamifop, pyrazosulfuron-ethyl, pyribenzoxim ve pyriminobac-methyl) dayanıklılığının birlikte oluşum gösterdiği çoklu dayanıklılık olgusu ve Kalifornia’da  ACCase ve thiocarbamat (fenoxaprop-P-ethyl, cyhalofop-butyl, fenoxaprop-P-ethyl, molinate ve thiobencarb= benthiocarb) grubu herbisitlere karşı dayanıklılık kaydedilmiştir. Dolayısıyla çeltikte oluşturması muhtemel sorunlar ve herbisitlere dayanıklılık saptanması bitki önemli bir risk konumuna getirmektedir.
KAYNAKÇA
AMPONG-NYARKO, K., DE DATA S,K., (1991), Handbook for weed control in rice, Int, Rice Research Inst, Manila, Philippines.
ANONIM (2014a) http:/bugwoodcloud.org     
ANONIM (2014b) http://www.ann.co.jp/senka/Viet%20Nam/Senka na%20Viet%20Nam%20Fiowers11-2.htm           
ARAI, M. (1962). Ecology and control of weeds in paddy fields [in Japanese]. Weed Res. (Japan) 1:16-22,
BALTAZAR, A.M., DeDatta S.K., (1992). Weed management in rice, Weed Abstracts, 41: 495– 507.
CHEN, Y. L., J. S. CHEN. (1979). Degradation and dissipation of herbicide butachlor in paddy fields. J. Pestic. Sci. 4:431-438.
KASAHARA, Y. (1959). Research on weed flora and geographical distribution [in Japanese]. Nogaku Kenkyu 47:123-140.
KATAOKA, T., S. Y. KİM. (1978). Oxygen requirement for seed germination of several weeds [in Japanese, English summary]. Weed Res. (Japan) 23:9-12.
MENNAN, H., Kaya-Altop E., (2012), Molecular techniques for discrimination of late watergrass (Echinochloa oryzicola) and early watergrass (Echinochloa oryzoides) species in Turkish rice production, Weed Science,  60:4, 525-530.
MIYAHARA, M. (1972). Physiological and ecological studies and dormancy of seeds Echinochloa  Central Agric. Exp. Stn. 161-62.
MOODY, K., (1996). Weed management in upland rice, P, 89-98,In B,A, Auld and K,V, Kim (ed,) Weed management in rice food and Agric, Organ of the United Nation, Rome.
MORINAGA, S., and T. Nagamatsu. (1942). Genecological studies on barnyard-grass in paddy fields [in Japanese]. lkushu Kenkyu 1:116-122.
OZER, Z., (1993). Niçin Yabancı Ot Bilimi, Türkiye Herboloji Kongresi Bildirileri,  Adana, 1-7.
SANCHEZ P.A., (1973). Puddling tropical soils, 2. Effects on water losses, Soil Science, 115 303-308.
STEPHENSON, G.R., (2000). Herbicide use and world food production: Risks and benefits. Abstract of 3rd International Weed Science Congress. Foz Do Iguassu, Brazil, p. 240.
YAMASUE, Y., and K. Ueki. (1979). On dormancy-breaking effect on Echinochloa oryzicola seeds by the closed imbibition [in Japanese]. Weed Res. (Japan) 24 (suppl.):99-100.
YAMASUE, Y., S. Koda, K. Ueki, and S. Matsunaka. (1981). Variations in growth, seed dormancy and herbicide susceptibility among strains of Echinochloa oryzicola Vasing. Weed Res. (Japan). (in press)        
YAMASUE, Y. (2001). Weed Biology and Management 1: 28-36. Tsuji, R. et al. 2003. Weed Science 51:740-747.
YOSHIOKA, T., Y. Yamasue, and K. Ueki.( 1981). A variation of Echinochloa seeds on panicle positions in a single plant [in Japanese]. Weed Res. (Japan) 26(suppl.):73-74.
RESİMLER
  

  .

.
  

  .

.
  

  .

.
  

  .

.
  

  .

.
  

  .

.

POTANSİYEL DAĞILIM HARİTALARI

VİDEOLAR

Google Maps